Ludzie czasem rezygnują z pisania wspomnień, zanim w ogóle zaczną. Bo myślą, że muszą napisać całą książkę. Że trzeba zacząć od urodzenia i dojść do dziś. Że to musi być uporządkowane, chronologiczne, kompletne. Nic bardziej mylnego.

Wystarczy jedno wspomnienie. Naprawdę — jedno. Może to jest dzień, w którym po raz pierwszy zobaczyłeś morze. Może wieczór, gdy mama śpiewała Ci przed snem. Może chwila, w której zrozumiałeś, że chcesz spędzić życie z tą jedną osobą. Jedno wspomnienie — i już masz początek.

Jak wybrać to pierwsze?

Nie wybieraj głową — pozwól, by wybrało się samo. Usiądź wygodnie, zamknij oczy i pozwól myślom wędrować. Które wspomnienie przychodzi jako pierwsze? Które wraca najczęściej, gdy patrzysz w okno wieczorem? Które opowiadasz przy stole, gdy rodzina się zbierze? To jest Twoje wspomnienie na start. Nie musi być ważne w wielkim sensie. Musi być Twoje.

A potem po prostu je opisz. Nie całe życie. Nie „kontekst historyczny". Tylko tę jedną scenę. Co widziałeś? Co słyszałeś? Co czułeś? Kto był obok? Jak pachniało powietrze? Im więcej szczegółów — nawet tych drobnych, pozornie nieważnych — tym bardziej żywa będzie ta opowieść. I tym cenniejsza za dwadzieścia lat.

Najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku. Najpiękniejsza opowieść — od pierwszego wspomnienia.

Gdy skończysz to jedno — może przyjdzie Ci ochota na drugie. A potem na trzecie. I nagle okaże się, że powstaje coś, czego się nie spodziewałeś: mozaika Twojego życia. Nie napisana na raz, nie uporządkowana chronologicznie — ale prawdziwa, żywa i Twoja.

Na zachętę

Pani Krystyna z Lublina zaczęła od jednego wspomnienia — o tym, jak w dzieciństwie chodziła z tatą na targ po karpie przed Wigilią. Napisała pięć zdań. A potem jeszcze pięć. I jeszcze. Po trzech miesiącach miała sto dwadzieścia opowieści. „Nie wiedziałam, że tyle pamiętam" — powiedziała. — „To było jak odkopywanie skarbu."

W Prawdziwej Historii nie musisz zaczynać od początku. Zacznij od miejsca, w którym jesteś. Od wspomnienia, które właśnie Ci przyszło do głowy. Reszta przyjdzie sama.

Przeczytaj również

Chcesz zapisać swoją historię?

Wystarczy email. Bez hasła. Zacznij pisać lub nagrywać wspomnienia dla Twoich bliskich.

Rozpocznij